4. nov, 2022

We helen elkaar

Ik was gisteren met mijn 
moeder op stap.
Ze is 82 en moet een
nieuwe bril.

We hebben onze eigen techniek, 
zij zet een bril op, 
ik maak een foto,
die ze dan bekijkt met
haar oude bril op.

Het zou wel even duren,
inmiddels weet ik dat.


Wanneer we onze reis
door het winkelcentrum hebben
afgesloten, drink ik nog
een kop koffie bij haar.
En we raken in gesprek
over de wereld.

Ik spreek vrijuit en vertel
haar wat ik de afgelopen
weken allemaal te weten
ben gekomen, waar ik sta
en wat ik vind.

Wanneer ik weer thuis ben
voel ik me opgelucht en vol
met respect voor mijn moeder.
Ze staat open, luistert en begrijpt.

Onze relatie is niet altijd
zo geweest, we zijn beide
enorm veranderd en op de
een of andere manier
past het allemaal veel beter.

Ik stuur haar een bericht
om haar te bedanken voor 
de dag, voor haar openheid
en vertel haar dat ik het fijn
vond zo vrij met haar te spreken.
Nooit eerder deed ik dat.

Ik hou van jou, stuurt ze me
terug en de tranen schieten
me in de ogen.

We helen elkaar.

Lichtflits