30. sep, 2022

Sociale batterij

Sorry mijn sociale batterij is leeg,
zei mijn dochter gisteren.
Ik kan niet meer luisteren en
niet meer reageren.

Ik dacht wat een leuke 
omschrijving van overprikkeling.

Helemaal vol zitten met prikkels
en innerlijk niet meer kunnen ordenen
wat van buiten komt.
Waardoor het een soep van
woorden wordt, zonder betekenis.



Toen ze het hardop zei,
schoten de tranen in haar ogen.
Want normaal zegt ze het niet
als er visite is.

Gelukkig reageerde mijn moeder
met dat ze het zich wel voor kon
stellen, we hadden alleen maar
"oude wijven praat".

Ze trok zich terug,
had tijd voor zichzelf nodig,
moest even haar eigen ding doen
in haar eigen bubbel.
En na een uurtje was ze er weer.

De opmerking dat haar
sociale batterij leeg was,
deed me denken aan vroeger
wanneer ik haar naar school bracht.

Doe je rits dicht, maak een
cirkel van licht om je heen.
Plaats er bloemen op voor de
gappers en de tappers.
Als die op zijn is er voor hen
niets meer te halen.

Een vaste riedel was dat,
om ervoor te zorgen dat de
sociale overprikkeling niet
zou gebeuren.
Gebeurde het wel dan kwam
er een explosie om er weer
vanaf te komen.

Tegenwoordig gebeurt dat nog zelden.
Ze heeft haar eigen manier gevonden
om ermee om te gaan.
En blijkbaar heeft ze er nu een woord 
voor gevonden om een grens
aan te geven en om haar gedrag
naar een ander te verklaren.

Sorry de maat is vol,
en mijn sociale batterij is leeg.
Ik hoor niet meer wat je zegt
en kan geen antwoord meer geven.

Lichtflits