11. sep, 2022

Innerlijke plek gevonden

Voelde ik mij gisteren
slachtoffer van de wereld,
nu ben ik weer terug in balans.

Ik ben niet weggelopen 
voor het gevoel.
Heb mezelf niet afgeleid,
maar ben er met al mijn aandacht
bij gaan zitten.
En bewust gaan voelen wat er
nou in mij speelde.

Het was verleidelijk 
om in drama te duiken,
om een zelfoordeel te vormen,
om te denken dat ik had gefaald
omdat ik me zo voelde als ik me voelde.

Maar het leven op aarde betekent
nu eenmaal leven in dualiteit.
Beide kanten van de medaille erkennen
en je realiseren dat je beide kanten
in het leven mag en kan ervaren.

Terwijl ik mijn gevoelens onderzocht,
ze er gewoon liet zijn zonder oordeel,
doofde het gevoel beetje bij beetje.

Alsof mijn liefdevolle aandacht,
de ruimte die ik ze gaf,
het enige was wat er nodig was.

Erkenning van mijn Zelf,
dat deze gevoelens me iets vertelden
over wie ik werkelijk ben.
Wat ik wens voor de wereld,
voor de mens hier op aarde.

Heel langzaam veranderde ik
van spons naar bron.
Draaide mijn stroom van
buiten naar binnen,
naar van binnen naar buiten.

Voelde ik de grond weer
onder mijn voeten en 
kon ik gaan staan in mijn kracht.
Waardoor de balans in mijzelf zich
weer herstelde.

Nu ben ik dankbaar dat ik zo bewust
dit proces kon observeren.
Ik maakte mezelf verantwoordelijk
voor mijn eigen proces,
voor mijn eigen gevoelens.

De wereld buiten mij is niet veranderd,
maar innerlijk heb ik een plek gevonden
waardoor ik weer met de wereld
om kan gaan.

Lichtflits