3. aug, 2022

Anna Maria koekkoek

Het Anna Maria koekkoek gevoel.

Ken je dat spelletje van vroeger.
1 iemand met de rug naar de groep 
die Anna Maria koekkoek roept
en zich dan omdraait
En dat je dan naar
voren moest lopen en ongezien
degene moest aantikken.


En als degene het gezegd had,
en zich omdraaide,
dan wist je dat je onbeweeglijk
stil moest staan.
Stond je dat niet, dan was je af
en moest je terug naar het begin.

Ik vond het altijd een leuk spel
en was heel goed in landje pik.
Stiekem nog een stap erbij
zonder gezien te worden.

Ik maak de vergelijking omdat
we in deze tijd ons er bewust van
mogen worden dat dit spel op
verschillende niveau's en
van verschillende kanten
gespeeld wordt.

Waar de een blindelings naar
de muur kijkt en niets ziet,
terwijl er achter je rug van
alles gebeurt en men bereid
is om in je nek te springen.

Het gaat twee kanten op.
Er zijn ook twee partijen.
We staan op beide plekken.

Vanmorgen maakte ik 
in mijn kracht
een stap naar voren,
en stond daarna stil.

Wetende dat ik stap voor stap
daar ga komen waar ik wil zijn.
Mijn stap is energetisch,
ik ben doelbewust.

Ik blijf stappen naar voren maken
in mijn gevoel, 
vier iedere stap
met een gevoel van kracht.
Stevig op mijn beide voeten,
en verankerd in mijn fundament
van menselijkheid.

We komen dichterbij,
we sluiten in.
Iemand zal afgetikt worden
de komende tijd.
En ik weiger me voor te stellen,
dat ik dat zal zijn.

Lichtflits