20. jun, 2022

Ik pas niet

Ik heb toch nooit gepast.
Altijd stak er wel iets uit,
kwam er iets op,
waardoor ik het anders zag.

Ik pas niet in het hokje.
Het hokje is te klein,
te beperkend,
ik ben zoveel meer
dan dat.
 

Hoelang heb ik mezelf
er voor afgekeurd,
heb ik mezelf bekritiseerd,
heb ik gezegd, Anniek
doe eens je best.

Om je mond te houden.
Om mee te draaien zonder
commentaar.
Maak je klein en beheers
je ingevingen.

Tot er een moment kwam
dat ik innerlijk explodeerde
en me bevrijdde van alle
hokjes om me heen.

Ik ben geboren om in
vrijheid te leven.
Om mezelf te zijn en
lief te hebben.
Om een liefdevolle
bijdrage te leveren
aan deze wereld.
Om mijn visie te delen
en tegelijkertijd dienstbaar
te zijn op eigen wijze.

Hoe kan ik in vrijheid leven
als ik mezelf laat beperken.
Klein laat maken zodat
ik in het hokje pas.

Ik hoef geen hokje 
want ik pas niet.
Er steekt altijd wel wat uit,
er komt altijd wel iets
in me op en mijn behoefte
om mezelf te kunnen zijn
is daarvoor veel te groot.

Ik pas niet.
En juist daarom hou ik
van mijn Zelf.

Lichtflits