5. mei, 2022

Kritisch

Ik blader mijn laatste boek
nog eens door.
Met plaatjes en ringband.
En realiseer me dat ik
nog niet eerder daar
rustig de tijd voor 
had genomen.

Het kritische oog,
mijn perfectionisme,
zat steeds op de eerste rij.
En bracht aldoor
een oordeel uit,
dit had anders gemoeten,
wat jammer dat je dit
niet hebt gedaan.
Alles kan altijd beter.

Maar vanmorgen blader ik
en lees ik de teksten 
nog eens door.
En ik voel de energie
van het boekje.

Het is nog steeds zo
dat de teksten mijn Zelf
aanspreken.
Zeker wanneer ik word
afgeleid door de wereld
buiten mij.

Het "o ja gevoel",
dat was ik even 
weer vergeten.

Het leven is Zoveel meer
dan dat wat je hebt
aangeleerd.

Ik sla het boek dicht
met een fijn gevoel.
Het is een uitdrukking
van mij in de tijd
waarin we leven.

Perfecte imperfectie.
En ik ben blij met deze
vastlegging in de tijd.

Lichtflits