8. jan, 2022

Ik laat je in liefde los

Ik pas mijn rode lijn
consequent toe na een
lange innerlijke discussie.

Waar en wanneer,
hoe en waarom.
Het gevoel een keuze te
moeten maken voor mezelf.

Voor mijn innerlijke vrede.

Ik kan en wil mijn mond
namelijk niet houden.
Daarom zeg ik wat ik voel.
En zoek ik ondertussen uit
wie jij bent en hoe jij kijkt.
Waar jouw rode lijn ligt.

Deze tijd maakt mij namelijk
pijnlijk duidelijk dat
wanneer familie en vrienden
hun angstige gezicht laten zien,
er geen helderheid meer is
over onze gezamenlijk rode lijn.

Me tegelijk beseffend dat ik
dat altijd al heb geweten
en ervaren, maar altijd hoopte
dat dat niet zo zou zijn.
In angst leven betekent
geen contact met je ziel.
Geen contact met je ziel,
betekent de liefde niet meer
kunnen ervaren.

En precies dat is het dat ik zie.
Dat mensen niet meer de liefde
in zichzelf ervaren en dat dat
ze enorm kwetsbaar maakt.

Ik kan alleen maar laten zien
dat zodra je de angst verlaat,
de liefde vanzelf zal binnenstromen.
En als de liefde er is,
zien we allemaal de oplossing
voor de wereld.

Tot die tijd laat ik duidelijk
mijn rode lijn zien,
de rode lijn van liefde.
Ga je erover heen dan
verlaat je de liefde.
En wordt de wereld vijandig.

Ik laat je dan los,
want dat pad kan en wil ik
niet bewandelen.
Dat haalt zeker niet het
beste in mij naar boven.
En daar wil ik niet Zijn.

Ik laat je in liefde los terwijl
jij de liefde verlaat.
Hoe dubbelzinnig.

Lichtflits