29. nov, 2021

Vanuit haar eigen kern

Toen mijn dochter werd geboren
nam ik mij voor om haar 
zo te begeleiden dat ze dicht
bij haar eigen kern kon blijven.

Toen nog niet beseffend
wat voor een moeilijke opgave
dat eigenlijk is.
Wat voor innerlijke en uiterlijke
strijd ons dat zou opleveren
en hoe niet vanzelfsprekend
dat eigenlijk is in onze maatschappij.

Vanaf haar geboorte liep
ik tegen allerlei instanties aan,
die iets van haar wilden
of iets van mij eisten.

Onderweg werd mij steeds duidelijker
dat van mij als moeder werd verwacht
dat ik mee zou helpen aan 
het kneden van mijn kind zodat 
ze ging passen in de hokjes 
die ze voor haar hadden bedacht.

Gelukkig liepen mijn dochter en ik 
samen dit pad en gaf ik haar 
alle ruimte om zichzelf te zijn, 
haar wensen en haar grenzen 
aan te geven en dat te doen 
wat voor haar goed voelde.

Een enorme uitdaging omdat we
regelmatig tegen allerlei systemen
aanbotsten die ons wijs wilden maken
dat ze nog niets was, 
dat ze pas iets werd
wanneer ze gekneed was 
in een voorbedachte vorm.

17 is ze nu.
Ze kent haar grenzen en haar wensen,
ze weet waarvoor ze staat.
Is niet bang om voor zichzelf te kiezen 
en verheugt zich op een toekomst 
die ze zelf gaat vormgeven 
vanuit haar eigen kern.

Lichtflits