9. nov, 2021

Dikke vette sorry

Ik denk het wel eens in deze tijd.
Dat we een dikke vette sorry
moeten uitspreken naar de kinderen.

Mijn hart huilt als ik zie
hoe weinig er aan hen wordt
gedacht.


En ik vraag me regelmatig af
hoe zij deze wereld ervaren
met zoveel dwarrelende energieen.
Zoveel meningen, tonen
en klanken.

Het liefst zeg ik dan:
Het spijt me,
Vergeef me alsjeblieft,
Ik hou van je,
Dank je.

En dat doe ik dan ook regelmatig
wanneer ik iets tegenkom
waarbij de kinderen
betrokken zijn.

Tegelijkertijd realiseer ik me
dat deze zielen voor deze tijd
hebben gekozen.
Dat ze alles in huis hebben
om hiervan terug te komen.

Dat het hen juist sterkt
in hun dromen, dat ze zullen
leren dat ze het beste zelf
nadenken en hun eigen
hart te volgen.

Deze tijd zal
dat in hun wakker maken
waarvoor ze zijn gekomen.

Zij zien en voelen het vast
anders dan ons.
Zij komen hier voor die nieuwe
wereld, die zij gaan bouwen.
En ze zullen ons voorbeeld
van nu denk ik gebruiken
als voorbeeld van 
hoe het niet moet.

Toch blijf ik het uitspreken.

Het spijt me.
Vergeef me alsjeblieft.
Ik hou van je.
Dank je.

Het komt goed.

Lichtflits