4. jul, 2021

Op de kalme plek in jezelf.

Ik verlaat die plek nog regelmatig,
zeker wanneer ik me openstel
voor dat wat er in de wereld gebeurt.
Zoveel mensen, zoveel meningen,
oordelen en conclusies.

De belangrijkste vraag die
ik me de afgelopen tijd heb
gesteld is: waar sta ik.

Wanneer ik in de wereld ben
en daar mijn conclusie trek,
is die anders dan wanneer
ik op de kalme plek in mezelf ben.

Het plaatje dat ik heb gemaakt
van de kalme plek in mezelf
is dat ik boven op een berg zit,
losgemaakt van alle andere energieen
en vanaf deze plek naar de wereld kijk.

 



Deze afstand zoek ik eigenlijk
mijn hele leven al op.
Zeker wanneer er energetisch
zoveel om me heen gebeurt,
dat alles door elkaar gaat lopen.

Mijn hoofd niets meer duidelijk krijgt
en mijn gevoel me aangeeft
dat alles bruist en borrelt in het
negatieve.

Ik weet dan dat het tijd is om
de berg te beklimmen,
om alle energetische lijntjes 
die zijn aangehaakt, 
resoluut door te knippen en
terug te gaan naar mijn eigen
ademhaling, naar mijn plek
van kalmte en overzicht.

Pas dan maak ik weer het innerlijke
contact met mezelf, laad ik me op,
komen er inzichten en begint
mijn zon weer te schijnen.

Lichtflits