18. mrt, 2021

Ik ontken het duister niet

Ik ontken het duister niet.
Ik weet dat het er is,
ik weet dat het zich ook
in mij bevindt.

Maar ik heb een keuze gemaakt
om het grootste gedeelte
van mijn aandacht te richten
op het licht.

Om te reageren, te antwoorden
vanuit de frequentie van licht.
Soms vanuit de laagste trilling
van liefde en soms vanuit de hoogste.
Maar altijd vanuit de kern van liefde.

In deze wereld leven we in dualiteit.
Beide uitersten zijn aanwezig.
De laagste en de hoogste trillingen.



Wanneer je haat toelaat, tril je niet
meer in de energie van liefde.
Wanneer je angst toelaat tril je niet
meer in de energie van liefde.
Wanneer je een ander iets aandoet,
tril je niet meer in de energie van liefde.

Daarom geven deze energieen je
ook zo'n slecht gevoel.
Het is een teken dat je 
je ziel negeert.

Ik ontken het duister niet.
Ik weet dat het er is,
ik weet dat het zich ook
in mij bevindt.

Ik kies er alleen bewust voor 
om steeds wanneer er iets gebeurt
dat onliefde is, dat mij uitnodigt
om mee te gaan in de laagste
trillingen, in haat of angst,
om me daar niet mee te verbinden.

Zodra je de verbinding aangaat
geef je jezelf toestemming om
mee te trillen in die frequentie.
Alles is immers ook in jou aanwezig.

Om daar weer uit te komen
moet je de energetische verbinding
verbreken.

Je weer richten op de liefde in jezelf
en voor jezelf.

En daarvoor gebruik je je gedachten,
je handelingen en je weten.

Je innerlijke kracht van liefde.

Lichtflits