5. feb, 2021

Durf je het uit te spreken ?

Dat boeit me niet,
dat interesseert me niet,
daar heb ik niets mee te maken.
Dat maakt mij niets uit.
Mijn nee blijft nee.

Wanneer ik dat hardop uitspreekt
voel ik vaak een kriebel,
de kriebel van ongehoorzaamheid,
van niet vriendelijk zijn.
Maar ik weet inmiddels uit ervaring
dat dat een programma is dat
er van jongs af aan is ingestampt.

Wanneer ik het echt zo voel,
diep van binnen, spreek ik het uit.
En ik zeg het altijd vriendelijk doch resoluut.
Dat heb ik geleerd met vallen en opstaan.

Ik kan mij namelijk de situaties
nog goed herinneren dat ik het niet deed.
Dat ik het straatje van een ander
schoonveegde ten koste van mezelf.

Terwijl alles in mij schreeuwde, is niet van jou,
trek een grens, zet een punt 
en ik dat niet deed omdat ik als meisje 
niet zo duidelijk mocht zijn.
En ik dus in een situatie bleef zitten
waar ik wel uit had gekund, 
maar er zelf voor koos om niets te doen.

Achteraf kan ik dat allemaal duidelijk zien, 
in het moment was er toen 
vooral de twijfel, 
het niet weten wat te doen.

Totdat het besef kwam dat ik
voor mezelf op mocht komen.
Dat ik een keuze had en ik er
helemaal klaar mee was.
Toen kwam de kracht,
toen kwam de duidelijkheid,
toen stelde ik grenzen en
zette ik een punt.

Nee het boeit me niet wat jij ervan vindt,
het boeit me wat ik ervan vind en
ik wil wat ik ervan vind wel met je delen.

Nee het interesseert mij niet,
mijn interesses liggen ergens anders.

Nee ik wil er niets mee te maken hebben
maar jij bent vrij om je eigen keuzes te maken.

Ik hoor je "ja maar', maar dat is van jou
en het is aan jou om de oplossing te vinden.

Het maakt mij niets uit waarvoor je kiest.
Ik maak mijn eigen keuzes.

Sta jij het jezelf toe om met deze woorden
te spreken of vind je daar wat van ?

Lichtflits