7. dec, 2020

Laat maar komen



Ik bevind me in een soep 
van gedachten, gevoelens, 
overtuigingen en patronen.
Met op de achtergrond 
een grote verandering.
Er is me zoveel zichtbaar gemaakt 
de afgelopen tijd, 
iedere keer een laagje dieper.

Waar blijf ik in balans, 
waar schiet ik er uit.
Wat wil ik niet en wat wil ik wel.
Door welke brillen kijk ik, 
en welke bril wil ik.
Wanneer ben ik eerlijk naar mezelf,
en wanneer weet ik voor mezelf 
de waarheid te verbloemen.

Doen wat je zegt, 
en zeggen wat je doet.
Zijn dit alleen maar gedachten,
die deze gevoelens veroorzaken.
Of zijn het mijn gevoelens, 
die deze gedachten veroorzaken.
Vraag en antwoord, antwoord en vraag.

Wanneer neem ik de afslag 
van deze rotonde,
wanneer vind ik het genoeg.
Houdt de angst of mijn 
perfectionisme me tegen,
of is het nog niet de tijd.
Zoek ik naar de garantie, 
terwijl ik weet, 
er is nooit zekerheid.

Zou de rups in de cocon zich zo voelen,
het loslaten van de bekende vorm.
De overgave aan de verandering,
zonder weerstand, het accepteren 
van de brij. 

In een diep vertrouwen dat het nieuwe komt,
een ongekende schoonheid.

Ik zoek de vrede 
voorbij de onrust,
veranderen zal alles 
en ik mag vertrouwen.
Al dat harde werken heb ik 
niet voor niets gedaan.
Ik heb risico's genomen, 
consequenties geaccepteerd,
angsten overwonnen, 
alles al eens omgegooid.
Plannen losgelaten, 
en het leven laten zijn.

Nog een keer een laatste ronde,
Wie ben ik, waar sta ik, wat wil ik.

Lichtflits

Uit het boek: Lichtflits, Iets in jou