13. mei, 2017

Niet gezien, niet gehoord

Slachtofferschap gaat bijna altijd over
wat de ander je heeft aangedaan.
En het steeds opnieuw herhalen 
van wat je is aangedaan is een riedel
die je ook steeds opnieuw naar beneden zal halen.

 

 

 



Wanneer er in het gezin waarin je bent geboren
iets "mis" is gegaan, je hebt niet ontvangen
wat je nodig had, waar je als kind in jouw ogen
eigenlijk wel recht op had, kan dat heel lang
blijven doorwerken.

Het kan zelfs zo zijn dat je het alsnog wilt halen.
Je wilt een schuldbekentenis, je wilt erkenning
dat dat de oorzaak is dat jij maar niet in je kracht komt.
Wanneer je dat niet bij je ouders kunt halen,
ga je op zoek naar mensen die je in eerste instantie
begrijpen, vaak hebben ze dezelfde wond en dus
een overeenkomstige trilling.

Zonder dat je je er bewust van bent geeft dit gevoel
van niet gezien en gehoord zijn, je verdere leven vorm.
Je denkt dat je er niet toe doet, je spreekt je niet uit
omdat je denkt dat je woorden geen nuttige bijdrage zijn
of je zorgt ervoor dat je altijd gezien en gehoord wordt
door steeds opnieuw een strijd aan te gaan.

Het idee dat er maar moeilijk van je gehouden kan worden
zorgt ervoor dat je snel relaties aangaat omdat je blij bent
dat iemand in ieder geval interesse voor je heeft.
Vaak ontdek je na een tijdje dat die relatie de vorm
krijgt van de relatie die je met je ouders had.
Alsof een systeem zich herhaalt en dat geeft je de bevestiging
van dat wat je al dacht. Ik wordt niet gezien, mijn woorden
doen er niet toe en het is moeilijk om van mij te houden.

Hoe doorbreek je die cirkel ?
Door je eerst bewust te worden van de overtuigingen
die je hebt aangenomen. In je kindertijd doe je je best
om de liefde te ontvangen die je nodig hebt.
Wanneer die liefde niet voelbaar, zichtbaar is ga je jezelf
in allerlei bochten wringen om ervoor te zorgen dat
je het goed doet. Wanneer een ouder je gedrag afkeurt,
of jou als persoon afkeurt neem je bepaalde overtuigingen aan.

Word je ervan bewust dat die overtuigingen niet van jou
zijn. Je bent nu volwassen en je mag jezelf de volledige
toestemming geven om de overtuigingen over jezelf
te herzien. 

Wanneer je rondloopt met gevoelens van haat en wraak,
realiseer je dan ook dat de manier waarop je bent opgevoed
vaak ook vanuit een gevoel van onmacht en pijn van de ouder
is geweest. Onmacht en pijn die aan jou is doorgegeven
is niet van jou en toch draag je het mee.

Er zijn mensen die zeggen ik ga daar nooit meer naar
kijken , ik wil dat echt niet meer voelen. Ik hou de deksel
op de pot en die gaat nooit meer open. Realiseer je dan
dat je een pot met gif in je lichaam vasthoudt.
En omdat de pot aanwezig is zal het toch invloed hebben
op je leven. Uiteindelijk loop je het risico juist daar ziek
van te worden.

Inzicht krijgen in wat de opvoeding met je heeft gedaan,
welke overtuigingen je hebt meegenomen, welke wonden
nog niet zijn genezen en welke invloed dat nog steeds
in je leven heeft is een lastig proces en gaat gepaard met
veel emoties. De nieuwe energie trekt juist daaraan.
Het wil dat jij schoon wordt, dat je de lagen om je heen
afpelt, zodat je eindelijk kunt zien wie jij echt bent,
zodat je in je kracht kunt komen.

Zoek hulp wanneer je het gevoel hebt erin te verzuipen.
Dit gaat niet over wie schuldig is, wat je is aangedaan
en erkenning daarvan. Het gaat over loslaten wat je niet
meer dient, afrekenen met een gevoel van niet waardig zijn.
Jij bent belangrijk in de wereld, jij doet er toe maar zolang
je in een slachtofferrol blijft hangen, kom je nooit in je kracht.

Lichtflits