16. mrt, 2017

Tekst

Ontdekkingsreis 

 

Wanneer je een keer begrijpt

dat je hooggevoelig bent.

Begrijp je ook dat je

innerlijke systeem anders werkt.

 

Je krijgt meer informatie binnen

en verwerkt dat op een andere manier.

 

Ik weet uit eigen ervaring dat het voor mij

een stap was om dat aan te nemen.

Toch was er zoveel herkenning dat ik er

niet om heen kon.

Het was een eindpunt van een zoektocht,

dacht ik toen, toch bleek het een begin van

iets anders.

 

Vele onderzoeken zijn gericht op de overprikkeling,

het je staande houden in de maatschappij,

op je kwetsbaarheid, op het niet mee kunnen

draaien zoals de ander.

En ook al heb ik mijn hooggevoeligheid lang

als een struikelblok ervaren, de afgelopen jaren

heb ik de kracht ervan ook ontdekt.

 

Het label was voor mij nodig om mezelf er

steeds opnieuw aan te herinneren dat het

belangrijk is om dicht bij mezelf te blijven.

Dat wanneer ik mijn balans centraal stel ik

optimaal gebruik kan maken van mijn kracht.

 

Je kunt je hooggevoeligheid gebruiken als een excuus,

maar daarmee kom je niet in je kracht en

kun je het niet optimaal gebruiken in je leven.

Het eerste wat je kunt gaan doen wanneer je jezelf erkent 

als hooggevoelig, is je losmaken van dat wat de meeste 

mensen voelen. Je mag ervan uitgaan dat dat wat jij voelt, 

ziet of hoort, niet door iedereen zo wordt ervaren. Jouw 

hersenen maken andere verbindingen, verwerken de 

informatie anders, maar dat houdt niet in dat het fout is.

 

Wanneer je erkent dat je een gevoelsmens bent, is de 

volgende vraag die zich aan gaat dienen, wat voel ik dan ?

Er zijn vele gevoelens die we kunnen voelen, en wanneer je

jezelf hebt aangeleerd om alles te doen met je hoofd 

(zoals van je wordt verwacht) kan het zijn dat wanneer 

er zich gevoelens aandienen, je geen flauw idee hebt 

wat ze betekenen en wat je ermee moet.

 

Het wegduwen is een optie, maar wel een die je enorm

kwetsbaar maakt, invloed heeft op je balans, en het risico

van overprikkeling met zich meebrengt.

Ook al zou je denken dat het andersom zou zijn.

 

Je openstellen voor je gevoelens, ze leren kennen 

en herkennen is een klus. Het vraagt aandacht, 

eerlijkheid en openheid naar jezelf toe.

De eerste laag is er vaak een van wanorde, pijnen

en angsten. Maar door ernaar te kijken, het toe te laten 

is het mogelijk om het op te lossen of te transformeren.

 

Je gevoel is een instrument dat je voorziet van informatie.

Deze "stem" van binnenuit, vanuit de diepte van jezelf

kan je ondersteunen, het kan je richting geven wanneer

je erop durft te vertrouwen.

Maar voordat je erbij kunt zul je voor jezelf moeten

erkennen dat het er is, dat je gevoelig bent, dat je systeem 

anders werkt maar dat dat per definitie niet fout is.

 

Wanneer je jarenlang opgevoed bent in een systeem

waarin dit niet wordt erkend, je steeds opnieuw te horen

hebt gekregen dat je te gevoelig bent, zwak of raar.

Je jezelf steeds hebt afgevraagd wat er toch mis met je is, 

waarom je niet zo kunt doen zoals anderen, ergens het

gevoel hebt dat er iets niet klopt en je enorm bent gaan

twijfelen aan jezelf. Is het zeker de moeite waard om jezelf 

te informeren over wat hooggevoelig zijn betekent.

Er zijn meerdere boeken over geschreven en er is veel

over te vinden op internet.

 

Het label is een begin. En het draait niet om het label.

Het gaat om begrip en inzicht krijgen in je eigen systeem.

Want wanneer jij weet hoe je systeem werkt, kun je ermee

gaan werken, in plaats van dat het je steeds opnieuw 

overvalt.

 

Het is geen ziekte of aandoening, het is een cadeau.

Maar zolang jij het niet uitpakt, weet je niet wat het is

en hoe je het kunt gebruiken.